Regeneratieve landbouw

Engels: Regenerative agriculture

Landbouwpraktijken die de bodemgezondheid herstellen, koolstof vastleggen en biodiversiteit vergroten, in plaats van uitputten.

Volledige uitleg in de kennisbank: Regeneratieve landbouw: wat het is en wat het doet voor CO₂-opslag in de bodem →

Regeneratieve landbouw is een overkoepelende term voor landbouwpraktijken die de bodem herstellen en verbeteren: vermindering van grondbewerking (no-till), diversificatie van gewassen, agroforestry, gebruik van gewasresten, begrazing met rotatie en toepassing van biochar. Gezonde bodems slaan meer koolstof op en zijn weerbaarder tegen droogte. Die opslag is wel omkeerbaar; bij niet-kerende grondbewerking verschuift de koolstof volgens WUR vooral naar de bovengrond, zonder netto vastlegging. De IPCC schat dat verbeterd bodembeheer mondiaal 1,5–8 Gt CO₂e per jaar kan vastleggen. Voor de agrifoodsector biedt regeneratieve landbouw een methode om scope 3 categorie 1 (inkoop) te reduceren via insetting-programma's.

Gerelateerde begrippen

CompenserenCarbon insettingKlimaatinvestering in de eigen waardeketen van een bedrijf, als alternatief of aanvulling op externe carbon credits.TechnologieBiocharHoutskoolachtig materiaal geproduceerd door pyrolyse van biomassa, dat CO₂ voor honderden tot duizenden jaren vastlegt in de bodem.CompenserenNatuur-gebaseerde oplossingenKlimaatoplossingen die werken met en via ecosystemen: herbebossing, veenherstel, agroforestry en kustecosystemen.MetenScope 3Alle overige indirecte broeikasgasemissies in de waardeketen van een organisatie, zowel upstream als downstream.

← Terug naar alle begrippen