CO2-beprijzing is een van de belangrijkste beleidsinstrumenten om de uitstoot van broeikasgassen te reduceren. Nederland hanteert meerdere heffingen en systemen die bedrijven een financieel signaal geven om te verduurzamen.
1. Europees emissiehandelssysteem (EU ETS)
Het EU ETS werkt via een cap-and-trade-principe: de overheid stelt een bovengrens aan de totale uitstoot van deelnemende sectoren, en bedrijven kopen en verkopen emissierechten. Grote industriele installaties (energiecentrales, staalfabrieken, chemische industrie) en luchtvaartmaatschappijen vallen er onder. De prijs noteerde begin 2026 rond EUR 50-70 per ton CO2.
ETS II start naar verwachting 1 januari 2027 en brengt ook brandstoffen voor gebouwen en wegvervoer onder de koolstofprijs.
2. Nationale CO2-minimumprijs voor elektriciteit
Nederland hanteert EUR 31,30 per ton CO2 als minimumprijs voor de elektriciteitssector (2026). Voor 2030 is het streefniveau EUR 51,70 per ton. Geldt niet voor industriele installaties.
3. Energiebelasting op aardgas
Tarieven 2026 (aardgas, degressief):
- 0 tot 170.000 m3: EUR 0,3376 per m3
- 170.000 tot 1 miljoen m3: EUR 0,0899 per m3
- Boven 1 miljoen m3: EUR 0,0241 per m3
4. Vliegbelasting
EUR 28,58 per vertrekkende passagier op Nederlandse luchthavens (2026-tarief). Transferpassagiers zijn vrijgesteld.
5. Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM)
Vanaf 2026 volledig van kracht: een grensheffing op de CO2-inhoud van ingevoerde staal, aluminium, cement, kunstmest, elektriciteit en waterstof. Relevant voor bedrijven die deze grondstoffen importeren van buiten de EU.
Conclusie
Voor het MKB is de energiebelasting op aardgas de meest tastbare kostenpost. Wie investeert in minder gasverbruik en elektrificatie, vermindert daarmee niet alleen zijn CO2-uitstoot maar ook zijn blootstelling aan stijgende CO2-kosten.
Over de auteur
Redactie CO₂Neutraal.com
Team van domeinexperts
De redactie van CO₂Neutraal.com bestaat uit een team van domeinexperts met expertise in klimaatstrategie, CO₂-reductie, duurzame financiering en Europese regelgeving. Artikelen komen tot stand op basis van wetenschappelijke literatuur, beleidsdocumenten, normdocumentatie en sectorrapportages.